مىيابد ، و كسى كه از آن روى بگرداند هلاك مىشود ، و اگر بنده‌اى بندگى كند خداى را در ميان صفا و مروه هزار سال و پس از آن هزار سال و پس از آن هزار سال خدا او را به رو در آتش مىاندازد ، پس اين آيه را خواند : قُل لا أَسْئَلُكُم عَلَيْه أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى . گنجى شافعى نيز در كتاب كفايه اين حديث را روايت كرده ، و گفته كه : اين حديث نيكوى عالى است ، طبرى در كتاب معجم خود و محدّث شام در كتاب خود بطرق مختلفه روايت كرده‌اند « 1 » . حديث چهارم احمد بن حنبل و ابن ابى حاتم از ابن عبّاس روايت كرده‌اند در تفسير آيه : وَ مَن يَقْتَرِف حَسَنَةً كه ابن عبّاس گفت : « المودّة لآل محمّد » . و اين روايت را ثعلبى نيز در تفسير خود مسندا ، و ابن صبّاغ مالكى در كتاب الفصول المهمّه ، و ابن المغازلى در مناقب ، و ابن حجر در صواعق ، و سيوطى در الدرّ المنثور ، و در كتاب احياء الميت ، و حضرمى در كتاب رشفه ، و نبهانى در كتاب شرف المؤبّد روايت كرده‌اند « 2 » . حديث پنجم ابو الشيخ ابن حبّان در كتاب الثواب خود از طريق واحدى از على عليه السّلام روايت كرده كه گفت : فينا آل حم آية لا يحفظ مودّتنا إلّا كل مؤمن ، ثم قرأ : قُل لا أَسْئَلُكُم عَلَيْه أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى « 3 » .

--> ( 1 ) گنجى شافعى ، كفاية الطالب ص 178 . ( 2 ) علّامهء مرعشى ، ملحقات إحقاق الحق ج 3 ص 18 . ( 3 ) علّامهء مرعشى ، ملحقات إحقاق الحق ج 3 ص 18 و ج 9 ص 93 .